Bugün Ice‘ın ağzındaki et beni mi siğil mi tam olarak adlandıramadığım tiksinç şeyleri görünce gözlerim yuvalarından çıktı, hemmen veterinerimizi aradım ve ardından kaptık götürdük Ice‘ı. Önemli bişey olmadığını, insanlardaki uçuk gibi düşünmemiz gerektiğini ve henüz çok minik oldukları için çabuk iyileşeceğini söyledi de rahatladık. Bu siğiller bağışıklık sistemi zayıf olanlarda görülürmüş ve virüs gibi yayılırmış. Ice‘ın siğilleri büyük olmadığı için aynı rahatsızlığa sahip olan başka bir köpeciğin fotoğrafını koydum…

Tedavisine bağışıklık sistemini güçlendirerek yani ilaç kullanarak başlıyoruz. Sitraks adlı bu ilacı günde 2 kez 1er gün ara ile kullanıp 6. günün sonunda tekrar kontole gidicez. Geçmez ise [ veterinerimiz ufak olduğu için geçeceğini söyledi ] çok büyük olanlar ya da geçmeyenler için yakma veya kesme operasyonu uygulanıyormuş. Umarım operasyon aşamasına gelmez ve kuzucum hemen kurtulur ağzındaki o fazlalıklardan!

Fotoğraf; petarkadaştaki Sabun adlı Golden Retrieverdan alıntıdır.

Dün gece Rush ve Hex’i ziyarete gittik. Normalde aynı evde yaşamayan Rush ve Hex birden adapte oluvermişler birlikte yaşamaya. Rush 1 yaşının üstünde, Hex ise 4 aylık bir yavru daha… İkisi de erkek birer Rottweiler.

Rush Hex’e misafir gibi davranmaktan çok abilik yapıyor, bağrına basmış adeta Hex’e kızıldığında peşinden gidip kızana havlıyor, Hex sevildiğinde ise yine peşinden gidip araya usulca sokuluyor ve seveni yalamaya başlıyor… Hem koruyor hem kıskanıyor Rush Hex’i.
Beraber, aynı evin içinde iki tane köpek o kadar sevimliler ki görmelisiniz. Birbirleriyle oynamaktan size sarmaya vakitleri kalmıyor. İmkan olsa keşke biz de minik kızımızı bir kardeşle büyütsek.

Aklınızdan bu karelerde neden Ice yok diye geçirdiğinizi biliyorum. Ama bizim sevimli, yaramaz, asi ruhlu kızımızın yavru köpeklere pek merhameti yok. Yavrularla oynamaktansa mama yerine ham yapmayı tercih ediyor.

Tabi ben yine de minik kuşumu düşündüm ve kıskançlık krizlerine girmesin diye onun da fotoğrafını koydum